Crulic: The path to beyond, 2011

ΑΚΑ CRULIC – Drumul spre dincolo/Le chemin vers l'au-delà

Ένα απολύτως ρεαλιστικό ντοκιμαντέρ κινουμένων σχεδίων με θέμα την αληθινή ιστορία ενός τριαντατριάχρονου Ρουμάνου κρατούμενου. Αξιόλογη καλλιτεχνική δουλειά και μια δυνατή ιστορία είναι τα  βασικά συστατικά της ταινίας. Για το πολύ ενδιαφέρον οπτικό αποτέλεσμα  χρησιμοποιείται  συνδυασμός χειροποίητου κινουμένου σχεδίου, κλάζ, stop motion, cut out και πλάνα ζωντανής δράσης από δημοσιογραφικά αρχεία.  Την  σκηνοθεσία υπογράφει η Άνκα Ντεμιάν - σαφώς  αποφασισμένη να κάνει ένα άκρως ρεαλιστικό σχόλιο σχετικά με το Πολωνικό σωφρονιστικό σύστημα. Για  τον  ρόλο του αφηγητή - του  Κρούλικ που αφηγείται  την ιστορία του από τον τάφο - δανείζει την ειρωνική φωνή του ο Ρουμάνος ηθοποιός Βλαντ Ιβάνοβ.  Η παγκόσμια πρεμιέρα της ταινίας έγινε στις  13 Ιουλίου του 2011, στο Φεστιβάλ του Λοκάρνο. Μέχρι στιγμής η ταινία έχει αποσπάσει τα βραβεία: Special Mention Don Quixote in Locarno, Special Mention of the jury in Warsaw IFF, Special Mention of the jury in Cottbus, Ecumenical Award in Cottbus, Ecumenical mention in Warsaw IFF, Silver Eye Award in Jihlava, Best Romanian Documentary in Astra FF, Amnesty Award in CPH DOX.
Υπόθεση: Τον Ιούλιο του 2007 δηλώνεται η κλοπή πορτοφολιού που  περιέχει πιστωτικές κάρτες και ανήκει σε υψηλόβαθμο Πολωνό δικαστή. Την ίδια μέρα στους συγκεκριμένους λογαριασμούς εντοπίζονται αναλήψεις ύψους πεντακοσίων ευρώ. Ο Κρούλικ έχει ήδη κατηγορηθεί για κλοπή στο πρόσφατο παρελθόν. Στις 10 Σεπτεμβρίου  του απαγγέλλεται κατηγορία για την κλοπή του πορτοφολιού του Δικαστή και στην συνέχεια μεταφέρεται σε φυλακή της Κρακοβίας. Φτάνοντας εκεί αποφασίζει να ξεκινήσει απεργία πείνας αιτούμενος συνάντηση με εκπρόσωπο του Ρουμανικού Προξενείου και αλλαγή δικηγόρου. Σε απάντηση λαμβάνει επιστολή από το Ρουμανικό Προξενείο που τον συμβουλεύει να εμπιστευτεί την Πολωνική δικαιοσύνη. Ο Κρούλικ ισχυρίζεται πως την ημέρα της κλοπής βρισκόταν στην Ιταλία, γεγονός που αποδεικνύεται από το εισιτήριο που βρίσκεται στην κατοχή του και από το αρχείο επιβατών του δρομολογίου. Στις αρχές Δεκεμβρίου η κράτησή του έχει παραταθεί κατά τρεις μήνες και τις πρώτες μέρες του 2008 η κατάσταση της υγείας του είναι ήδη σοβαρή. Στις 11 Ιανουαρίου οι γιατροί της φυλακής αποφασίζουν να του παρέχουν τροφή μέσω καθετήρα - παρά την θέλησή του - επιλέγοντας μια μέθοδο που επιδεινώνει την κατάστασή του και προκαλεί επιπλοκές. Το Δικαστήριο αποφασίζει την αποφυλάκισή του ώστε  να νοσηλευτεί σε πολιτικό νοσοκομείο. Μεταφέρεται στο νοσοκομείο και εκπνέει δεκάξι ώρες μετά, αφού του έχει διαγνωσθεί μυϊκή ατροφία και πνευμοθώρακας. Μια εκτενής δημοσιογραφική έρευνα, που λαμβάνει χώρα  και στις δυο χώρες, φέρνει στο φως τις λεπτομέρειες και προκαλεί την παραίτηση του Ρουμάνου Υπουργού Εξωτερικών και την ποινική δίωξη τριών Πολωνών γιατρών που κατηγορούνται για τον θάνατο του Κρούλικ.

Εταιρεία Παραγωγής: Aparte Film

Συμπαραγωγή: Fundacja im. Ferdynanda Magellana, Romanian Ministry of Culture, Romanian Heritage/ Editura Video, Krakow Festival Office
Συγχρηματοδότηση: Romanian National Centre of Cinema, Polish Film Institute, Krakow Regional Film Fund
Με την υποστήριξη των: HBO Romania, Romanian National Television, Soros Foundation Romania
Σκηνοθεσία: Anca Damian

Σενάριο: Anca Damian
Κινούμενο Σχέδιο/ Καλλιτεχνική Επιμέλεια: Dan Panaitescu, Raluca Popa, Dragos Stefan, Roxana Bentu, Tuliu Oltean
Μουσική: Piotr Dziubek
Διάρκεια: 75΄
Κινούμενο Σχέδιο/Ζωντανή Δράση
Κατηγορία: Ντοκιμαντέρ

Επίσημη Ιστοσελίδα

Τhe Green Wave, 2011

Το Πράσινο Κύμα, 2011

 ακολουθεί κείμενο/αναδημοσίευση από την επίσημη ιστοσελίδα της ταινίας:

"To πράσινο είναι το χρώμα της ελπίδας. Το πράσινο είναι το χρώμα του Ισλάμ. Και το πράσινο ήταν το σύμβολο αναγνώρισης ανάμεσα στους υποστηρικτές του υποψήφιου για τις προεδρικές εκλογές Μιρ Χουσείν Μουσαβί, που υπήρξε η συμβολική φιγούρα της περσινής Πράσινης Επανάστασης του Ιράν. Οι προεδρικές εκλογές της 12ης Ιουνίου του 2009 υποτίθεται πως θα έφερναν την αλλαγή. Διαψεύδοντας τις προσδοκίες ο υπερσυντηρητικός λαϊκιστής Μαχμούντ Αχμαντινετζάντ παρέμεινε στην θέση του. Το εκλογικό αποτέλεσμα ήταν τόσο υπερβολικό που επιβεβαιώνει τις κατηγορίες για νοθεία. Οι συνεχείς διαδηλώσεις διαμαρτυρίας με το σύνθημα «που είναι η ψήφος μου;» διαλύθηκαν επανειλημμένα με βίαιες επιθέσεις από παρακρατικές στρατιωτικές δυνάμεις. Εικόνες παρμένες από ιδιώτες, με κινητά τηλέφωνα και κάμερες, μαρτυρούν αυτήν την υπερβολική βία: οι άνθρωποι ξυλοκοπήθηκαν, μαχαιρώθηκαν, πυροβολήθηκαν, συνελήφθησαν, απήχθησαν και κάποιοι από αυτούς εξαφανίστηκαν χωρίς να αφήσουν κανένα ίχνος. Το αποτέλεσμα είναι ανυπολόγιστος αριθμός νεκρών, τραυματιών, θυμάτων βασανιστηρίων και μια ακόμα βαθιά πληγή στις καρδιές των Ιρανών.

Το Green Wave είναι ένα συγκινητικό ντοκιμαντέρ – κολάζ των δραματικών αυτών γεγονότων με άξονα τα συναισθήματα των ανθρώπων πίσω από αυτήν την επανάσταση. Αναφορές από το Facebook, μηνύματα από το Twiter και βίντεο που δημοσιεύτηκαν στο διαδίκτυο συνέβαλαν στη σύνθεση της ταινίας μαζί με τις εκατοντάδες δημοσιεύσεις ενός υπαρκτού μπλογκ. Δημοσιεύσεις που περιγράφουν τις εμπειρίες και τις σκέψεις δυο νεαρών φοιτητών των οποίων η ιστορία αποτελεί την κεντρική αφηγηματική γραμμή της ταινίας. Το φιλμ καταγράφει την αρχική ελπίδα και περιέργεια, τον απελπισμένο φόβο και το θάρρος για την συνέχιση του αγώνα.
Για το κινούμενο σχέδιο της ταινίας έχει χρησιμοποιηθεί η τεχνική motion comic – ένα είδος κινούμενου κόμικ – που πλαισιώνεται από τις πιο δραματικές εικόνες της επανάστασης και από συνεντεύξεις εξεχόντων υποστηρικτών των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και εξόριστων Ιρανών. Το ντοκιμαντέρ του Αλί Σαμαντί Αχαντί είναι ένα παράλληλο χρονικό την Πράσινης Επανάστασης στο Ιράν αφιερωμένο στην μνήμη όλων αυτών που πίστεψαν στην ελευθερία και έδωσαν τις ζωές τους γι’ αυτήν."

Η πρώτη επίσημη προβολή της ταινίας πραγματοποιήθηκε στο αμερικανικό Φεστιβάλ Sundance  τον Ιανουάριο. Η παγκόσμια πρεμιέρα της έγινε στις 24 Φεβρουάριο στην Γερμανία. Μέχρι στιγμής συμμετείχε στο Φεστιβάλ του Αμβούργου 2010, στο IOFA του Άμστερνταμ το 2010, στο Φεστιβάλ του Σαν Φρανσίκο 2011 (ΑSIFA) και  στο Human Rights Watch Film Festival της Νέας Υόρκης. 

Δείτε το τρέιλερ:

Συμπαραγωγή: ARTE, Dreamer Joint Venture Filmproduction, Westdeutscher Rundfunk

Σκηνοθεσία: Ali Samadi Ahadi

Σενάριο: Ali Samadi Ahadi , Oliver Stoltz

Παίζουν: Mitra Khalatbari, Shadi Sadr and Payam Akhavan

Διάρκεια: 80'