Η ζωή της Άννα Φρανκ σε κόμικ

To ημερολόγιο της Άννα Φρανκ, ένα από τα πιο πολυδιαβασμένα κείμενα του μεταπολεμικού κόσμου, κυκλοφορεί ήδη στην Αμερική  σε μορφή κομικ,  ενώ ετοιμάζονται η Βρετανική, η Γαλλική, η Γερμανική και η Ιταλική του εκδοχή. Για τη έκδοση του βιβλίου φρόντισε το Ολλανδικό ίδρυμα Anna Frank και το μουσείου Anna Frank House. Η κεντρική ιδέα του εγχειρήματος είναι η δημιουργία μιας φόρμας, μέσω της εικονοποίησης, προσαρμοσμένης στις ανάγκες της νέας  γενιάς  αναγνωστών που είναι ιδιαίτερα εξοικειωμένοι με το εικονικό κείμενο.

Για την παραγωγή του βιβλίου επιστρατεύτηκαν ο Sid Jacobson, που σε συνεργασία με το ίδρυμα, έγραψε τη ιστορία, και ο Ernie Colón  που έκανε την εικονογράφηση λαμβάνοντας σοβαρά υπόψιν του το φωτογραφικό, κι όχι μόνο, αρχειακό υλικό του μουσείου. To comic strip, όπως προτιμά να το χαρακτηρίζει ο εκπρόσωπος του ιδρύματος, ο Hans Westra, χρησιμοποιώντας τον αμερικάνικο όρο, πρόκειται να κυκλοφορήσει σε μια ειδίκή έκδοση για τα σχολεία.

Η ιστορία αρχίζει πριν από την γέννηση την Άννα. περιγράφοντας την άνοδο του Ναζισμού και την έναρξη των διακρίσεων και των διωγμών κατά των Εβραίων. Στη κόμικ έκδοχή η ιστορία συνεχίζεται από εκεί που σταματάει το βιβλίο. Βλέπουμε τους Ναζί να εισβάλουν στο σπίτι, να ανακαλύπτουν την ειδική κρύπτη και να συλλαμβάνουν τους επτά Εβραίους που ανακαλύπτουν εκεί, για να τους μεταφέρουν σε στρατόπεδο συγκέντρωσης. Το βιβλίο επίσης περιγράφει πώς η Άννα και η αδερφή της πεθαίνουν από τύφο στο Μπεργεν - Μπέλσεν, λίγες εβδομάδες μόλις πριν από την απελευθέρωση. Ο μοναδικός επιζών, ο πατέρας της Άννα, επιστρέφει στην Ολλανδία και εκδίδει το ημερολόγιο της κόρης του το 1947.

Παρουσίαση του βιβλίου σε τρίλεπτο ταινιάκι κινουμένων σχεδίων

Ράινχαρτ Κλάιστ- Αβάνα

Ένα ταξίδι στην Κούβα

Γιατί ειδικά στην Κούβα;" "Επειδή είναι μια χώρα ξεχωριστή, απαντούσα στους φίλους μου, που είτε με κατηγορούσαν πως είμαι ρομαντικός επαναστάτης, ή αθεράπευτα άρρωστος με το κουβανέζικο κιτς. "Επειδή αποσύρθηκε ο Φιντέλ Κάστρο, και ξεκινάει μια αλλαγή σε ένα από τα τελευταία προπύργια του σοσιαλισμού, την αιχμή του δόρατος στα πλευρά της Βόρειας Αμερικής". Εξάλλου και μόνο το όνομα ηχούσε στ΄ αυτιά μου γεμάτο υποσχέσεις. Για περιπέτεια. Για μακρινό ταξίδι. Για τζόγο. Για παρακμή. Αλλά αυτό το κρατούσα για τον εαυτό μου. Ήθελα οπωσδήποτε ν αποκτήσω μια δική μου εικόνα για τη χώρα αυτή και τους ανθρώπους της. Είναι η κατάσταση πραγματικά τόσο άσχημη, όπως κάθε τόσο διαβάζουμε; Ή είναι η Κούβα τόσο γοητευτική, όσο μου την περιγράφουν οι φίλοι, που επιστρέφουν ενθουσιασμένοι από το ταξίδι; Και πως είναι πραγματικά η κατάσταση εκεί μετά την αποχώρηση του Κάστρο; Ένας άλλος λόγος που ήθελα να πάω σ αυτό το νησί ήταν για να προετοιμάσω ένα καινούργιο βιβλίο με μια βιογραφία. Να αναζητήσω τα σημεία της επανάστασης, και να αντιληφθώ τον χώρο, που βρίσκεται μέσα στις φωτογραφικά αποτυπωμένες εικόνες των ημερών αυτών. Για κάμποσους μήνες προετοιμάστηκα σιγά, σιγά, έκανα μαθήματα ισπανικών, διάβασα στοίβες βιβλία σχετικά με την ιστορία της Κούβας, έπιασα επαφή με την πολύ φιλική πρεσβεία της Κούβας στο Βερολίνο, κουβέντιασα με εξόριστους Κουβανούς, μάζεψα διευθύνσεις και τέλος γνώρισα ανθρώπους, που οι φίλοι τους με κάλεσαν στην Αβάνα. Ξεκίνησα τον Μάρτιο του 2008: Μ ένα κεφάλι γεμάτο σχέδια και ερωτήσεις ανέβηκα στο αεροπλάνο. Είχα μπροστά μου τέσσερις βδομάδες στην Κούβα.

Ταξιδιωτικό ημερολόγιο με σκίτσα και κείμενο από τον Ράινχαρτ Κλάιστ